Η φωτογραφία αυτή αποτελεί και το πρώτο μου εξώφυλλο σε
περιοδικό. Αν και φωτογραφικό προϊόν της άνοιξης το δημοσιεύω ξανά τώρα
γιατί θεωρώ ότι πρόκειται για μια φωτογράφιση "σταθμό" στη μέχρι τώρα
μου πορεία. Πόσο εύκολο είναι ένας "ερασιτέχνης" φωτογράφος να κάνει μια
"επαγγελματική" δουλειά; Αυτό ήταν και το ερώτημα που με απασχόλησε
κατά το διάστημα που βρισκόμουν σε συνεννόηση με την Κατερίνα Λέχου.
Όλα
απαντήθηκαν την ημέρα που έγινε η φωτογράφιση. Η συνάντησή μας ήταν
σύντομη, αλλά στάθηκε αρκετή για να μεταδοθεί η γοητεία της κυρίας Λέχου
όχι μόνο στο φωτογράφο αλλά και στους περαστικούς!
Το καλοκαίρι πέρασε και όπως ήταν αναμενόμενο, λόγω ελληνικού καλοκαιριού έμεινα αρκετά μακριά από τον υπολογιστή. Όχι όμως και τοσο μακριά από τη φωτογραφική μηχανή!
Πριν καν ξεκινήσει καλά καλά το καλοκαίρι το τηλέφωνό μου χτύπησε και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Λάμπρος, αρχισυντάκτης πλέον του περιοδικού TRIP. "Ερχόμαστε με το Βασίλη Αθήνα για φωτογράφιση μόδας", μου είπε. Χωρίς να το πολυσκεφτώ πετάχτηκα στον Εθνικό Κήπο για να δω από κοντά το πώς γίνεται μια φωτογράφιση μόδας σε εξωτερικό χώρο. Την ευθύνη των ρούχων είχαν οι Pop Grammaire, δυό νέες και όπως θα δείτε πολλά υποσχόμενες σχεδιάστριες μόδας.
Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία από την οποία αποκόμισα δύο σημαντικά συμπεράσματα. Πρώτο, η καλή χημεία μεταξύ των εμπλεκομένων και η ηρεμία φέρνει τις καλές ιδέες. Και δεύτερο, δεν πήγαινε ποτέ ο νους μου ότι χρειάζονται τόσες ώρες για μια ολοκληρωμένη φωτογράφιση!
Ένα ακόμη καλοκαίρι πλησιάζει στο τέλος του. Πολλές εξορμήσεις, πολλές φωτογραφίες, λίγος χρόνος - διάθεση για αναρτήσεις εδώ. Ίσως να φταίει και το tumblr, που τελευταία κερδίζει έδαφος. Όποιος βιάζεται μπορεί να βλέπει φωτογραφίες εδώ.
Στην υγειά μας και καλό φθινόπωρο.
Αθήνα - Κοζάνη - Κομοτηνή. (δυστυχώς χωρίς τη φωτογραφική μηχανή)
Σε τι διαφέρει άραγε το να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα από το να ταξιδεύεις με αυτοκίνητο;
Όταν διανύεις 800 και πλέον χιλιόμετρα χωρίς τη πολυτέλεια της μουσικής, ή της συνομιλίας στο τηλέφωνο, έχεις απλώς την ιδανική αφορμή για να σκεφτείς. Έτσι και στο πρόσφατο αυτό ταξίδι, μού δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσω και να κάνω σκέψεις πάνω σε ένα δίδυμο που πάντα θα ασκεί γοητεία: "ταξίδι - μηχανή".
Ταξιδεύοντας με μοτοσυκλέτα αυτομάτως γίνεσαι μέρος της μειοψηφίας. Γι' αυτό και κάθε φορά που θα συναντήσεις "συνάδελφο" στο αντίθετο ρεύμα θα ανάψεις τα φώτα για να του ευχηθείς καλή συνέχεια. Γι' αυτό και σε μια συνάντηση στη στάση για ξεκούραση θα πιάσεις αυθόρμητα την κουβέντα.
Είναι ωραίο το ταξίδι με μηχανή, όμως είναι και κουραστικό. Ειδικά όταν πρόκειται για εθνική οδό. Το μόνο ενδιαφέρον να σπάει τη μονοτονία είναι οι στροφές στη λίμνη Υλίκη και φυσικά οι στροφές της Καβάλας.
Βέβαια, τελευταία ήρθε και ένα ακόμη στοιχείο για να σπάσει τη μονοτονία. Τα διόδια. Αναρίθμητα, πραγματικά. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι ένας πρόχειρος υπολογισμός για τη συχνότητα εμφάνισης, περίπου ένα στα 60 χιλιόμετρα διαδρομής. Βγάλε γάντια, βγάλε χρήματα, πλήρωσε, πάρε ρέστα, ταχτοποίησέ τα, βάλε γάντια, βάλε ταχύτητα, ξεκίνα και σε μισή ωρίτσα θα σου ξαναπούν "καλό δρόμο".
Το απολαυστικότερο κομμάτι όλων όμως έρχεται τη στιγμή που αφήνεις την εθνική οδό στη Λαμία και ξεκινάει η ανάβαση προς Δομοκό. Ιδανικές συνθήκες για να ευχαριστηθείς μια on-off μοτοσυκλέτα. Το ίδιο και στο κομμάτι Καλαμπάκα Γρεβενά. Και το ωραιότερο; Δεν έχει και διόδια!
Τίτλος ανάμνηση από προσκοπικό τραγούδι, και σύνδεση με την προηγούμενη ανάρτηση...
Ζούμε ιδιαίτερες ημέρες.
Η δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση παραμένει κλειστή.
Μια πρωτοφανής κατάσταση, που επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών και σχολίων.
Μερικές σκέψεις.
- Φιμώνεται η ελεύθερη έκφραση; Η ελευθερία του λόγου;
- Από πότε η ΕΡΤ είναι ταυτισμένη με την αμερόληπτη ειδησεογραφία και ενημέρωση;
- Πώς γίνεται να είναι επικερδής και να επιστρέφει χρήματα στο κράτος τη στιγμή που ταυτόχρονα εισπράττει περισσότερα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ;
- Όσοι μιλούν για το #occupyERT τι πραγματικά επιθυμούν; Ελπίζω κάτι διαφορετικό από το απλά να επιστρέψουμε στα ίδια.
- Μήπως η κατάληψη των στούντιο έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία για να λάμψει η αλήθεια; Μια ευκαιρία για να μάθουμε τα κακώς κείμενα που οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση.
- Τι μπορεί να εξυπηρετεί η απεργία των δημοσιογράφων τις μέρες αυτές, εκτός από τον πλήρη σκοταδισμό;
Και μια μεγάλη απορία. Εντάξει, να ξεβρωμίσει το τοπίο (sic). Για ποιο λόγο όμως να γίνει με τόσο πομπώδη και άγαρμπο τρόπο; Μένει να το δείξουν οι εξελίξεις.
* πολλοί έξω από το Μέγαρο της ΕΡΤ μιλούν ήδη για νέο Πολυτεχνείο. Θυμήθηκα ένα σύνθημα που είδα γραμμένο σε τοίχο του ΕΜΠ.
και ένα ακόμη εξίσου ενδιαφέρον:
